ContactISSN:3023-6673
Author Sign-inReviewer Sign-inRegister
EnglishTürkçe
HomeAim and ScopeSpecial IssueSend ArticleLatest IssueArchiveContact Us

Sürdürülebilir Sağlık Turizmi Bağlamında Türkiye ve Hindistan'da Sağlık Turizmi

mehmet berat büyüksırıt,aydan berna yüceler

  • mehmet berat büyüksırıt: necmettin erbakan üniversitesi
  • aydan berna yüceler: necmettin erbakan üniversitesi
  •  Year : 2025
  •  Vol : 3
  •  Issue : 2
  •  Page : 128-140
Health tourism, extending beyond traditional tourism, has rapidly emerged as a globally significant and fast-growing sector. Key drivers of this growth include advancements in communication and transportation, rising health awareness, increased demand for efficient use of time, and the desire to combine vacation with medical care. Health tourism refers to individuals temporarily traveling from their place of residence to another country or region to receive healthcare services aimed at maintaining or improving their health. Today, not only developed countries but also developing ones have increasingly invested in this sector, intensifying international competition. In addition to promoting economic growth, health tourism offers countries benefits such as foreign currency inflow and increased employment. Within this framework, the main objective of this study is to conduct a comparative analysis of Turkey and India in the field of health tourism. Using SWOT analysis, the study evaluates the current status of both countries. Key dimensions include health infrastructure, medical tourism potential, international patient attraction, cost policies, healthcare workforce, service quality, and promotional efforts. Findings show that Turkey has substantial advantages in terms of natural resources, geographic location, and healthcare service quality; however, it has not yet fully utilized this potential. The analysis also indicates that both countries, while having competitive healthcare systems and government-backed health tourism initiatives, face structural and operational challenges. These include service quality variations, pricing inconsistencies, and safety concerns. Despite these issues, both countries hold significant opportunities for growth in the global health tourism market. This study provides a comprehensive view of the strengths and weaknesses of Turkey and India in this field and offers strategic recommendations to enhance their competitiveness. The research aims to contribute to the academic literature while offering practical insights for policymakers and sector stakeholders seeking to develop sustainable and globally competitive health tourism models.
Cite this Article As : Büyüksırt, M. Berat., & Yüceler, Aydan. (2025). Sürdürülebilir Sağlık Turizmi Bağlamında Türkiye ve Hindistan'da Sağlık Turizmi. Sustainable Welfare, 3(2), 128-140.

Conflict of interest : The authors declare that they have no conflict of interest.

This article is published under the CC BY-NC 4.0 license.
Sustainable Welfare
2025, Vol3, Issue2
ISSN: 3023-6673
Received : , Accepted : , Published Online :

References

  1. Adam, H. N., Kjosavik, D. J., & Shanmugaratnam, N. (2018). Adaptation trajectories and challenges in the Western Ghats: A case study of Attappady, south India. Journal of rural studies, 61, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.jrurstud.2018.05.002
  2. Akbolat, M., & Deniz, N. G. (2017). Türkiye’de medikal turizmin gelişimi ve bazı ülkelerle karşılaştırılması. Uluslararası Global Turizm Araştırmaları Dergisi, 1(2), 123-139.
  3. Albayrak, S., & Öztürk, İ. (2021). Sağlık harcamalarının ekonomik büyüme üzerine etkisi: Türkiye üzerine araştırma. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, 7(2), 233-257. https://doi.org/10.20979/ueyd.970495
  4. Altsoy, S., & Boz, İ. T. (2019). Medikal turizm alanında faaliyet gösteren hastanelerdeki mevcut sorunlar ve çözüm önerileri. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 22(1), 113-134.
  5. Altundağ, H. (2009). Tüm adaylar için KPSS genel kültür-genel yetenek, coğrafya, Türkiye’nin ekonomik coğrafyası, 8. Türkiye’de Sağlık Turizmi, Yargı Yayınevi, Ankara.
  6. Arslan, E. (2018). Sağlık Turizminde Türkiye’nin Son 5 Yılda Dünya Ülkeleri İçindeki Konumu ve Gelişmesi. Bahçeşehir Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  7. Bhatia, S. (2016). Natural polymer drug delivery systems (pp. 33-93). Basel, Switzerland: Springer International Publishing.
  8. Boz, M. (2004). Turizmin gelişmesinde alternatif turizm pazarlamasının önemi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  9. Bulut, A. ve Şengül, H. (2019). Dünyada ve Türkiye’de Sağlık Turizmi. Yönetim, Ekonomi ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 3(1):45-62. DOI: 10.29226/TR1001.2019.104
  10. Cebecioğlu, C. (2006). SWOT analizi ve bir işletme üzerinde uygulaması. Yüksek Lisans Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Anabilim Dalı, Kocaeli.
  11. Cevahir, E. (2016). Türkiye’de sağlık sisteminin dönüşümü: Toplumsal yansıma örnekleri. Kibele Yayınları, İstanbul.
  12. Chinai, R., & Goswami, R. (2007). Medical visas mark growth of Indian medical tourism. Bulletin of the World Health Organization, 85(3), 164–165. https://doi.org/10.2471/blt.07.010307
  13. Dedeoğlu, B. Z. (2021). Sağlık turizminin ekonomik boyutu: Türkiye ve Singapur karşılaştırması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Medipol Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  14. Dinçer, M. Z., Aydoğan Çifçi, M., & Karayılan, E. (2016). Gelişmekte olan ülkelerde medikal turizm: Türkiye'nin Tayland, Malezya ve Hindistan’a göre potansiyelinin değerlendirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 40(1).
  15. Gündüz, F. F., Gündüz, S., & Yavuz, H. B. (2019). Türkiye’nin sağlık turizmi talebini etkileyen faktörlerin analizi: Çekim modeli yaklaşımı. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (17), 717-740.
  16. Hall, C. M. (2011). Health and medical tourism: a kill or cure for global public health?. Tourism review, 66(1/2), 4-15.
  17. https://www.oecd.org/en/data/indicators/elderly-population.html (Erişim tarihi: 02.10.2024)
  18. JCL (2024a). https://www.jointcommissioninternational.org/who-we-are/accredited-organizations/#sort=%40aoname%20ascendingf:@aocountry=[Turkey] (Erişim tarihi: 02.10.2024)
  19. JCL (2024b). https://www.jointcommissioninternational.org/who-we-are/accredited-organizations/#sort=%40aoname%20ascendingf:@aocountry=[India] (Erişim tarihi: 02.10.2024)
  20. Kadıoğlu, Y. (2021). Türkiye'de sağlık turizmi kapsamında medikal turizm ve ekonomik yönü: İstanbul örneği. (Yayımlanmamış Doktora Tezi) Maltepe Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
  21. Kayhan, E. M. (2018). Türkiye'ye sağlık turizmi kapsamında başvuran hastaların tercihlerini etkileyen faktörlerin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  22. Koday, Z., Koday, S., & Kaymaz, Ç. K. (2017). Dünyadaki bazı önemli boğazlar ile kanalların coğrafi özellikleri ve jeopolitik önemleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(3), 879-940.
  23. Kördeve, M. K. (N.D.). Sağlık turizmine genel bir bakış ve Türkiye’nin sağlık turizmindeki yeri. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 2(1), 51-61.
  24. Leahy, A. L. (2008). Medical tourism: The impact of travel to foreign countries for healthcare. Surgeon (Edinburgh University Press), 6(5).
  25. Mendelson, D. ve Schwartz, W. (1993). The effects of aging and population growth on health care costs. Health Affairs, 12(1), 119–125. https://doi.org/10.1377/hlthaff.12.1.119
  26. Mert, G. (2013). Sağlık turizmi ve uygulanabilirliği. International Anatolia Academic Online Journal Social Sciences Journal, 1(1), 103-126.
  27. Mudur, G. (2004). Hospitals in India woo foreign patients. BMJ, 328:1338. https://doi.org/10.1136/bmj.328.7452.1338
  28. Özer, Ö., & Sonğur, C. (2012). Türkiye’nin dünya sağlık turizmindeki yeri ve ekonomik boyutu. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(7), 69-81.
  29. Özkan Demirer, E. (2010) Türkiye'de medikal turizm ve geliştirilmesi: Örnek bir araştırma. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi.) Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  30. Richie, C. (2022). Environmental sustainability and the carbon emissions of pharmaceuticals. Journal of medical ethics, 48(5), 334-337. https://doi.org/10.1136/medethics-2020-106842
  31. Sağlık Bakanlığı. (2016). https://saglikturizmi.saglik.gov.tr/TR,184/tarihcemiz.html
  32. Şengül, H., & Bulut, A. (2019). Sağlık turizmi çerçevesinde Türkiye’de termal turizm; Bir SWOT analizi çalışması. ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi, 4(1), 55-70.
  33. Tontus, H. Ö. (2018). Sağlık turizmi tanıtımı ve sağlık hizmetlerinin pazarlanması ilkeleri üzerine değerlendirme. Disiplinlerarası Akademik Turizm Dergisi, 3(1), 67-88. https://doi.org/10.31822/jomat.412322
  34. Tontuş, H. Ö. (2017). Türkiye’nin Dünya sağlım turizmindeki yeri ve ekonomik boyutu: Asya/Güney Asya/Hindistan, Sağlık Turizm (SATURK) Kurulu, Ankara. http://saturk.gov.tr/images/pdf/ust/hindistan.pdf (Erişim tarihi: 02.10.2024)
  35. Urhan, B., & Etiler, N. (2011). Sağlık sektöründe kadın emeğinin toplumsal cinsiyet açısından analizi. Çalışma ve Toplum, 2(29), 191-216.
  36. Üstün, U., & Uslu, Y. D. (2022). Türkiye’nin sağlık turizminde tercih edilme nedenleri üzerine bir çalışma: Medikal turizm endeksi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 33, 344-353. https://doi.org/10.31590/ejosat.1020647