Mahmut Nevfel Elgün,Hüseyin Çağatay Karabıyık

  • Mahmut Nevfel Elgün: Necmettin Erbakan Üniversitesi
  • Hüseyin Çağatay Karabıyık: Bağımsız
  •  Yıl : 2024
  •  Cilt : 2
  •  Sayı : 1
  •  Sayfa : 1-11
Dinden bilime, bilimden de tüketime evrilerek gelişerek insanlığın geldiği son nokta olan Post-modern sosyal yapının oluşmasında tüketim ana etkenlerden bir tanesidir. Öyle ki günümüz yapısını tüketimi dikkate almadan anlamak mümkün değildir. Bu sebeple sadce ekonomik yapıyı anlamak için değil, bir bütün halinde post-modern toplumu anlamak için hem tüketici karar ve davranışlarını hem de pazarlama teori ve pratiğini anlamak büyük önem taşımaktadır. Pazarlama literatürü incelendiğinde her ne kadar post-modern pazarlama yöntemlerinde çok sayıda yöntemsel çeşitlilik bulunsa da bu yöntemler genel çerçeve açısından sınırları belirli bir şekilde tanımlanmakta ve uygulanmaktadır. Ancak tüketim felsefesi açısından değerlendirildiğinde önemli tartışma noktaları ortaya çıkmaktadır. Tartışılması gereken konulardan bir tanesi de sürdürülebilirlik pazarlamasının söylem ve uygulamasındaki farklılıktır. Çünkü hava kirliliği, iklim değişikliği, küresel ısınma, ekonomik süreçlerin doğaya verdiği zarar ve doğal kaynaklardaki azalış nedeniyle sürdürülebilirlik ekonomi açısından önemli ve güncelliğini koruyan bir alan olarak varlığını devam ettirmektedir. Bu çalışmada da sürdürülebilirlik pazarlamasının özünde neyin sürdürülebilirliğinin gerçekliği tartışılmıştır. Sonuç olarak her ne kadar sürdürülebilirlik pazarlamasının söylemi doğanın ve doğal kaynakların korunması ve gelecek nesiller için de sürdürülebilir bir doğa ve üretim bırakmak olsa da pratikte bu durum farklılık göstermektedir. Bu çalışmada sürdürülebilirlik pazarlaması söyleminin aksine neoliberal ekonominin bir dogması haline gelen ekonominin sayısal olarak büyütülmesinin sürdürülebilir kılınmasını hedeflediği sonucuna ulaşılmıştır. Bu durum hem pazarlama hem de tüketici davranışları açısından incelendiğinde hem markaların hem de tüketicilerin aslında doğayı korumayı değil, tüketime devam etmeyi ve makro ekonomik büyümeyi sürdürülebilir kılmayı hedefledikleri anlaşılmaktadır. Bu durum çalışmada eleştirel bir yaklaşımla incelenmiş ve özün önceliği kavramı dikkate alınarak alternatif yaklaşımlar üzerinden öneriler geliştirilmiştir.
Atıf yapmak için : Elgün, M. N., & Karabıyık, H. Ç. (2024). Sustainability of what in marketing?: A critical discussion on the discourse consistency of post-modern marketing in the mass consumption economy. Sustainable Welfare, 2(1), 1-11.

Çıkar İlişkisi : Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.

Bu makale CC BY-NC 4.0 lisansı ile yayımlanmıştır.
Sustainable Welfare
2024, Cilt2, Sayı1
ISSN: 3023-6673
Geliş Tarihi : , Kabul Tarihi : , Yayın Tarihi :

Kaynakça

  1. Abudureyimu, H. & Hu, L. (2019). Gelenekselden moderniteye çin’in aile yapısındaki değişimler ve toplum üzerindeki etkileri. Medeniyet ve Toplum Dergisi, 3(2), 135-144.
  2. Başaran Alagöz, S. (2007). Yeşil Pazarlama ve Eko-Etiketleme. Akademik Bakış, 11, 1-13.
  3. Charter, M. (1992). Greener marketing: A responsible approach to business. Sheffield: Greenleaf Publishing.
  4. Dam, K.Y., & Apeldoorn, P.A.C. (1996). Sustainable marketing. Journal of Macromarketing, 16(2), 45–56. https://doi.org/10.1177/027614679601600204
  5. Durmuş, M. (2013). Kapitalizmin Krizi. Ankara: Gazi Kitabevi.
  6. Firat, A. F. & Venkatesh, A. (1993). Postmodernity: the age of marketing. Intenational Journal of Research in Marketing, 10(3), 227-249. https://doi.org/10.1016/0167-8116(93)90009-N
  7. Gilboy, E. W. (2017). Demand as a factor in the industrial revolution. In R.M. Hartwell (Ed.), The causes of the industrial revolution in England (pp. 121-138). New York: Routledge.
  8. Hamzaçebi, E., Akçay, E., Kocagöz, U. & Adaman, F. (2015). Sosyal bilimler “ne işe yarar”?. Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
  9. Karabıyık, H.Ç. & Elgün, M.N. (2022). A comparative theoretical discussion on the modern and postmodern consumer behaviors. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(2), 229-242.
  10. Karabıyık, H.Ç. (2019). Why the marketing cannot discuss its own ethics in the neoliberal world? A meta-marketing discussion about the theory of objectivation of the marketing science. Necmettin Erbakan Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 1(1), 43-50.
  11. Karabıyık, H.Ç. (2023). Post-modern tüketicinin anlam sancısı: Byung-Chul Han bağlamında felsefi bir tartışma. Konya: NEÜ Yayınları.
  12. Kaya, İ. (2010). Pazarlama bi’tanedir: Bir pazarlama ansiklopedisi. İstanbul: Babıali Kültür Yayıncılığı.
  13. Kumar, V., Rahman, Z. & Kazmi, A.A. (2013). Sustainability Marketing Strategy: An Analysis of Recent Literature. Global Business Review, 14(4), 601-625. https://doi.org/10.1177/0972150913501598
  14. Kvale, S. (2003). The church, the factory and the market: Scenarios for psychology in a postmodern age. Theory & Psychology, 13(5): 579-603. https://doi.org/10.1177/09593543030135005
  15. Matsuyama, K. (2002). The rise of mass consumption societies. Journal of Political Economy, 110(5), 1035-1070. https://doi.org/10.1086/341873
  16. Menon, A., & Menon, A. (1997). Enviropreneurial marketing strategy: The emergence of corporate environmentalism as marketing strategy. Journal of Marketing, 61(1), 51–67. https://doi.org/10.1177/002224299706100105
  17. Munier, N. (2005). Introduction to sustainability: Road to a better future. Netherlands: Springer.
  18. Odabaşı, Y. (2004). Postmodern pazarlama. İstanbul: MediaCat.
  19. Öğüt, A., Ekinci, T. & Gökçe, Ş. (2023). Yeşil yönetim uygulamaları ve firma performansı arasındaki ilişkinin bibliyometrik analizi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 5(2), 258-277.
  20. Peattie, K. (2001). Towards sustainability: The third age of green marketing. The Marketing Review, 2(2), 129–146. https://doi.org/10.1362/1469347012569869
  21. Peattie, K., & Crane, A. (2005). Green marketing: myth, legend or prophesy?. Qualitative Market Research: An International Journal, 8(4), 357–370.
  22. Polanyi, K. (2017). Büyük dönüşüm: Çağımızın siyasal ve ekonomik kökenleri. İstanbul: İletişim Yayınları.
  23. Seuring, S., & Muller, M. (2008). From a literature review to a conceptual framework for sustainable supply chain management. Journal of Cleaner Production, 16(15), 1699–1710. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2008.04.020
  24. Slater, S.F., & Olson, E.M. (2001). Marketing’s contribution to the implementation of strategy: An empirical analysis. Strategic Management Journal, 22(11), 1055–1067. https://doi.org/10.1002/smj.198
  25. Stiglitz, J. (2008). “The End of Neo-Liberalism?”, Project Syndicate, https://www.project-syndicate.org/commentary/the-end-of-neo-liberalism?barrier=accessreg, (accessed date: 06.04.2024).
  26. Sun, Y., Garrett, T.C., Phau, I., & Zheng, B. (2020). Case-based models of customer-perceived sustainable marketing and its effect on perceived customer equity. Journal of Business Research, 117, 615-622. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2018.09.007
  27. Şahin, S. (2021). Neoliberal politikalar ve Türkiye’de özelleştirme uygulamaları. Necmettin Erbakan Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, 3(2), 160-176.
  28. Thomas, M.J. (1997). Consumer market research: does it have validity? Some modern thoughts. Marketing Intelligence & Planning, 15(2), 54-59. https://doi.org/10.1108/02634509710165858
  29. Veblen, T. (1994). The theory of the leisure class: an economic study in the evolution of institutions. New York: Dover.
  30. WCED, World Commission on Environment and Development. (1987). Our common future: Brundtland Report.
  31. Williams, R. (1989) When was modernism?. New Left Review, 175(1): 48–53.