YASEMİN MİRZA

  • YASEMİN MİRZA: Necmettin Erbakan Üniversitesi
  •  Yıl : 2024
  •  Cilt : 2
  •  Sayı : 1
  •  Sayfa : 24-36
Amaç: Üniversite dönemi, insanın yaşamındaki en önemli geçiş dönemlerinden biri olarak düşünüldüğünde, üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin araştırılması, daha sağlıklı yaşam tarzı davranışlarının geliştirilmesine yönelik ileriye dönük çalışmalara yol göstermesi açısından dikkat çekicidir. Bu çalışmada üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyinin belirlenmesi ve fiziksel aktivite düzeyinin egzersiz algısı ve vücut farkındalığına bağlı olup olmadığının araştırılması amaçlandı. Yöntemler: Çalışmaya, fiziksel aktiviteyi engelleyici herhangi bir hastalığı olmayan, 18-35 yaş arası toplam 113 birey katılmıştır. Katılımcıların demografik ve fiziksel özellikleri değerlendiriciler tarafından oluşturulan forma kaydedildi. Bireylerin vücut farkındalığı Vücut Farkındalık Anketi (VFA) ile, fiziksel aktivite düzeyi Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi-Kısa Form (UFAA) ile, egzersiz bariyeri Fiziksel Aktivite Engelleri Ölçeği ile, Fiziksel Aktiviteye Katılım İçin Motivasyon Ölçeği ile değerlendirildi. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması ve vücut kitle indeksi 20,92 yıl ve 22,67 kg/m2 idi. UFAA puanlarına göre öğrencilerin %29,2’si inaktif, %62,8’i aktif, %8’i ise yeterinde aktif olarak belirlendi. Katılımcıların UFAA ile VFA skorları arasında pozitif yönlü orta düzeyde bir korelasyon vardı (r=0,427). UFAA ile Fiziksel Aktivite Engelleri skoru arasında negatif yönde orta düzeyde bir ilişki bulundu (r= -0,484). UFAA ile Fiziksel Aktiviteye Katılım İçin Motivasyon Ölçeği arasında ise zayıf negatif bir korelasyon bulundu (r= -0,133). Ayrıca, Vücut farkındalık skoru ile fiziksel aktivite seviyesine arasında farklılık gözlemlenemedi (p>0,05). Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre, fiziksel aktivite düzeyinin vücut farkındalığına ve algılanan egzersiz engellerine bağlı olduğu bulunmuştur. Vücut farkındalığının artması fiziksel aktivite düzeyine katkı sağlayacağından egzersizlere basit vücut farkındalığı egzersizleri de eklenmelidir. Ayrıca üniversiteler grupla birlikte uygulanabilecek etkinlikler düzenleyerek öğrencilerin toplu olarak fiziksel aktiviteye katılmalarını sağlamalıdır. Çalışmamızda kanıt düzeyinin artırılması için daha fazla katılımcı grubuyla ve farklı koşullarda yaşayan öğrencilerle yapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır.
Atıf yapmak için : Mirza, Y. (2024). Üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyinin, egzersiz algısının ve vücut farkındalığının değerlendirilmesi. Sustainable Welfare, 2(1), 24-36.

Çıkar İlişkisi : Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.

Bu makale CC BY-NC 4.0 lisansı ile yayımlanmıştır.
Sustainable Welfare
2024, Cilt2, Sayı1
ISSN: 3023-6673
Geliş Tarihi : , Kabul Tarihi : , Yayın Tarihi :

Kaynakça

  1. Al-Naggar, R.A., Bobryshev, Y.V., & Mohd, N. (2013). Lifestyle practice among Malaysian university students. Asian Pac J Cancer Prev, 14, 1895–1903. https://doi.org/10.7314/APJCP.2013.14.3.1895.
  2. Allison, K.R., Dwyer, J.J., & Makin, S. (1999). Self-efficacy and participation in vigorous physical activity by high school students. Health Education & Behavior, 26(1), 12-24. https://doi.org/10.1177/109019819902600103.
  3. Bargi, G., & Koku, M. (2022). Kinesiophobia, Physical Activity, Fear of COVID-19, and Fatigue in Adult Individuals: A Cross-Sectional Study. Selcuk Med, 38(3), 106-113. https://doi.org/10.30733/std.2022.01557.
  4. Bowles, H.R., Morrow Jr, J.R., & Leonard, B.L. (2002). The association between physical activity behavior and commonly reported barriers in a worksite population. Research Quarterly for Exercise and Sport, 73(4), 464-470. https://doi.org/10.1080/02701367.2002.10609047.
  5. Bulut, N., & Pehlivan, E. (2023). Does physıcal actıvıty level depend on exercıse perceptıon and body awareness? Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 34(1), 38-44. https://doi.org/10.21653/tjpr.983074.
  6. Caspersen, C.J., Powell, K.E., & Christenson, G.M. (1985). Physical activity, exercise, and physical fitness: definitions and distinctions for health-related research. Public Health Rep, 100(2), 126-131. PMID: 3920711; PMCID: PMC1424733.
  7. Cohen-Mansfield, J., Marx, M.S., & Guralnik, J.M. (2003). Motivators and barriers to exercise in an older community-dwelling population. Journal of aging and physical activity, 11(2), 242-253. https://doi.org/10.1123/japa.11.2.242.
  8. Craig, C.L., Marshall, A.L., & Sjöström, M. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Med Sci Sports Exerc, 35(8), 1381-1395. https://doi.org/10.1249/01.MSS.0000078924.61453.FB.
  9. Dayi, A., Acikgoz, A., & Guvendi, G. (2017). Determination of factors affecting physical activity status of university students on a health sciences campus. Medical science monitor: international medical journal of experimental and clinical research, 23, 325-334. https://doi.org/10.12659/MSM.899816.
  10. Dishman, R.K., Sallis, J.F., & Orenstein, D.R. (1985). The determinants of physical activity and exercise. Public Health Rep, 100(2), 158-171. PMCID: PMC1424729, PMID: 3920714.
  11. El Ansari, W., Stock, C., & Phillips, C. (2011). Does the association between depressive symptomatology and physical activity depend on body image perception? A survey of students from seven universities in the UK. International Journal of Environmental Research and Public Health, 8(2), 281-299. https://doi.org/10.3390/ijerph8020281.
  12. El Gilany, A.H., Badawi, K., & El Khawaga, G. (2011). Physical activity profile of students in Mansoura University, Egypt. East Mediterr Health J, 17, 694–702.
  13. Erden, A., Altuğ, F., Cavlak, U. (2013). Sağlıklı Kişilerde Vücut Farkındalık Durumu ile Ağrı, Emosyonel Durum ve Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. J Kartal TR, 24(3), 145-150. https://doi.org/10.5505/jkartaltr.2013.20438.
  14. Ermis, E., Dogan, E., & Erilli, N.A. (2015). An examination of nutritional habits of university students: the model of Ondokuz Mayis University. J Sport Perform Res, 6, 30–40.
  15. Fox, A.M., Mann, D.M., & Ramos, M.A. (2012). Barriers to physical activity in East harlem, new york. J Obes, 719140, 1-8. https://doi.org/10.1155/2012/719140.
  16. Gyllensten, A.L., Skär, L., & Miller, M. (2010). Embodied identity-A deeper understanding of body awareness. Physiotherapy Theory Pract, 26(7), 439-446. https://doi.org/10.3109/09593980903422956.
  17. Hacicaferoglu, S., Gundogdu, C., & Hacicaferoglu, B. (2012). A review of university students’ thoughts about sports facilities and organizations (example of University Inonu). J Sport Perform Res, 3(1), 42-51.
  18. Haddad, L.G., Owies, A., Mansour, A. (2009). Wellness appraisal among adolescents in Jordan: A model from a developing country: A cross-sectional questionnaire survey. Health Promot Int, 24(2), 130–139. https://doi.org/10.1093/heapro/dap013.
  19. Hoare, E., Stavreski, B., & Jennings, G. L. (2017). Exploring motivation and barriers to physical activity among active and inactive Australian adults. Sports, 5(3), 47. https://doi.org/10.3390/sports5030047.
  20. Hortz, B., Stevens, E., & Holden, B. (2009). Rates of physical activity among Appalachian adolescents in Ohio. J Rural Health, 25(1), 58–61. https://doi.org/10.1111/j.1748-0361.2009.00199.x.
  21. Ibrahim, S., Karim, N.A., & Oon, N.L. (2013). Perceived physical activity barriers related to body weight status and sociodemographic factors among Malaysian men in Klang Valley. BMC Public Health, 13, 275. https://doi.org/10.1186/1471-2458-13-275.
  22. Inal, O., & Tunçer, B. (2020). Investigation of motivation for participation in physical activity and barriers in young adults. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 7(3), 260-270. https://doi.org/10.21020/husbfd.733077.
  23. Karaca, S., & Bayar, B. (2021). Turkish Version Of Body Awareness Questionnaire: Validity And Reliability Study. Turk J Physiother Rehabil, 32(1), 44-50. https://doi.org/10.21653/tjpr.660186.
  24. Kitiş, Y., & Terzi, H. (2023). Determinants of the compliance to the physical activity guidelines by university students. Journal of Public Health, 1, 7. https://doi.org/10.1007/s10389-023-02063-4.
  25. Likus, W., Milka, D., & Bajor, G. (2013). Dietary habits and physical activity in students from the Medical University of Silesia in Poland. Rocz Panstw Zakl Hig, 64(4), 317-324.
  26. Martins, M.C.C, Ricarte, I.F., & Rocha, C.H.L. (2010). Blood pressure, excess weight and level of physical activity in students of a public university. Arq Bras Cardiol, 95(2), 192–199. https://doi.org/10.1590/S0066-782X2010005000069.
  27. Maselli, M., Ward, P.B., & Gobbi E. (2018). Promoting physical activity among university students: a systematic review of controlled trials. Am J Health Promot, 32(7), 1–11. https://doi.org/10.1177/0890117117753798.
  28. Mehling, W.E., Gopisetty, V., & Daubenmier, J. (2009). Body awareness: construct and self-report measures. PLoS One, 4(5), e5614. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0005614.
  29. Mehling, W.E., Wrubel, J., & Daubenmier, J.J., (2011). Body Awareness: a phenomenological inquiry into the common ground of mindbody therapies. Philos Ethics Humanit Med, 6, 1-12. https://doi.org/10.1186/1747-5341-6-6.
  30. Minev, M., Petkova, M., & Petrova, B. (2017). Body awareness and responses to experimentally induced pain. Trakia Journal of Sciences,15(3),244-248. https://doi.org/10.15547/tjs.2017.03.011.
  31. Mogre, V., Nyaba, R., & Aleyira, S. (2015). Demographic, dietary and physical activity predictors of general and abdominal obesity among university students: A cross-sectional study. Springer Plus, 4, 226. https://doi.org/10.1186/s40064-015-0999-2.
  32. Moore, J.B., Jilcott, S.B., & Shores, K.A. (2010). A qualitative examination of perceived barriers and facilitators of physical activity for urban and rural youth. Health Educ Res, 25(2), 355-367. https://doi.org/10.1093/her/cyq004.
  33. Mukaka, M.M. (2012). Statistics corner: a guide to appropriate use of correlation coefficient in medical research. Malawi Med J, 24(3), 69–71.
  34. Pirinççi, C.Ş., Cihan, E., & Ünüvar, B.S. (2022). Genç yetişkinlerde vücut farkındalığı ile fiziksel aktivite, depresyon ve yaşam kalitesi ilişkisi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 207-215. https://doi.org/10.33459/cbubesbd.1118305.
  35. Robiner, W., Lazear, S., & Duffy, B. (2013). Promoting health behaviours in medical education. Clin Teach, 10(3), 160–164. https://doi.org/10.1111/j.1743-498X.2012.00637.x.
  36. Romaguera, D., Tauler, P., & Bennasar, M. (2011). Determinants and patterns of physical activity practice among Spanish university students. J Sport Sci, 29, 989–997. https://doi.org/10.1080/02640414.2011.578149.
  37. Roychowdhury, D. (2018). Functional significance of participation motivation on physical activity involvement. Psychological Thought, 11(1), 9-17. https://doi.org/10.5964/psyct.v11i1.255.
  38. Tekkurşun Demir, G., & Cicioğlu, H. (2018). Fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu ölçeği (FAKMÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. InternationalJournal of Human Sciences, 15(4), 2399-2492. https://doi.org/10.14687/jhs.v15i4.5585.
  39. Trost, S.G., Owen, N., & Bauman, A.E. (2002). Correlates of adults’ participation in physical activity: review and update. Medicine & science in sports & exercise, 34(12), 1996-2001. https://doi.org/10.1249/01.MSS.0000038974.76900.92.
  40. Yılmaz, N.A., Tat, A.M., & Erdeo, F. (2021). Kadın akademisyenlerde fiziksel aktivite düzeyinin değerlendirilmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 4(1), 1-5.
  41. Yurtçiçek, S., & Miral, N.H.Ş.M. (2019). Fiziksel aktivite engelleri ölçeği’nin türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Academic Social Science, 71(71), 396-404. https://doi.org/10.16992/ASOS.13736.
  42. World Health Organization. (2015). Physical Activity. http://www.who.int/topics/physical_activity/en/